Osteopatia jest dziedziną medycyny praktykowaną za pomocą najstarszego i najdoskonalszego zarazem narzędzia-ludzkich rąk.To właśnie osteopatii zawdzięczamy skuteczność naszej pracy.

Twórcą osteopatii był amerykański lekarz A.T.Still (1824-1917).W tych czasach zawód lekarza można było uzyskać praktykując pod okiem lekarza, biorąc udział w wykładach na uniwersytecie lub kończąc kurs korespondencyjny.

Still  zawiedziony nieskutecznością metod leczniczych stosowanych w owych czasach ,do których zaliczano np. wlewki do odbytnicze z rtęci postanowił szukać innych metod leczenia.

Nocami przeprowadzał sekcje na zwłokach świeżo pochowanych Indian aby poznać i zrozumieć zasady funkcjonowania ludzkiego organizmu.

Still uznał ,iż równowaga w organiźmie jest warunkiem prawidłowego ukrwienia i oczyszczenia tkanki oraz prawidłowej kontroli neurologicznej, a przez to warunkiem jej zdrowia.

W 1874 roku Still ogłosił swoje spostrzeżenia i nazwał swoją metodę osteopatią.Nie zrażając się krytycznymi ocenami współczesnych lekarzy,rozwijał praktykę stając się na tyle znanym terapeutą,że do Kirksville gdzie praktykował wybudowano specjalną linię kolejową dla pacjentów.Still stworzył pierwszą szkołę osteopatii American School of Ostoepathy.

            Dziś osteopatia rozwija się dalej bazując na założeniach Still’a.Uniwersytety jak np. Sutherland College of Osteopatic Medicine w Brukseli uczą osteopatii także lekarzy i fizjoterapeutów z Polski. Absolwenci tych uczelni są uznawani za doskonałych specjalistów znających granice swoich możliwości terapeutycznych.

Ciało jest całością powtarzał Still. W wymiarze diagnostycznym osteopatii nie ma objawów nieważnych ,w myśl zasady „wszystko wpływa na wszystko” nie rzadko banalny z pozoru objaw może być kluczem do zrozumienia procesu chorobowego.

Z drugiej strony terapeuta wprowadzając niewielki bodziec (często w miejscu odległym od miejsca aktualnych dolegliwości) uzyskuje zaskakująco skuteczne przemiany w chorym organie.

Osteopatia jest po to aby wspomagać organizm do samoleczenia. Poprzez precyzyjne i delikatne manipulacje stawów, techniki rozluźniania mięśni więzadeł i struktur nerwowych terapeuta jest w stanie wejść niejako w dialog z ciałem pacjenta pobudzając go do samoleczenia. To odróżnia osteopatę od kręgarza –uzdrawiacza.

Osteopatia jest sztuką leczenia i myślenia, terapeuta spotykając na swojej drodze pacjenta zabiera go sobie znanymi szlakami w podróż ku zdrowiu, realnie oceniając jego szanse w tej wędrówce. Osiągnięcie celu kosztuje wysiłek i jednego i drugiego, terapeuta jest jednak w tej wędrówce tylko przewodnikiem umiejętnie wyzwalającym atuty podopiecznego, ale nie jest jego tragarzem.